مدتی این مثنوی تاخیر شد
مهلتی بایست تا خون شیر شد
به علت مشغلههای زیاد کاری و گرفتاریهای روزمره که گزیر و گریزی از آنها نیست متاسفانه چند ماه فرصت نوشتن منسجم مطلب و مقالهای نداشتم. اگر چه بصورت جسته و گریخته در شبکههای اجتماعی فعال بودم و بیکار نبودم.
امروز تصمیم گرفتم به امید خدا قسمت هفتم و شاید پایانی این سفرنامه را بنویسم.
گفتیم که ابراهیم علیهالسلام باتفاق فرزند برومندش اسماعیل علیهالسلام خانه کعبه را بنا کردند. نکتهی جالب توجه این است که در قرآن بعد از اینکه داستان ذبح اسماعیل و سرفرازی این پدر و پسر را در امتحان الهی ذکر میکند میفرماید ما به این دو نفر لیاقت دادیم که خانهی کعبه را بنا کنند. و لذا بقول مولانا
کعبه را که هر دمی عزی فزود آن ز اخلاصات ابراهیم بود
فضل آن مسجد ز خاک و سنگ نیست لیک در بناش حرص و جنگ نیست
در آیه ای دیگر میفرماید
انما یعمر مساجد الله من یومن بالله و الیوم الآخر ...
یعنی ایمان به خدا و سرای دیگر شرط اصلی پذیرفته شدن تعمیر و بنای خانهی خداست. و لذا علت اصلی رونق خانهی کعبه اخلاص تامی است که ابراهیم و اسماعیل در کار کردهاند.
