مدتی این مثنوی تاخیر شد
مهلتی بایست تا خون شیر شد
به علت مشغلههای زیاد کاری و گرفتاریهای روزمره که گزیر و گریزی از آنها نیست متاسفانه چند ماه فرصت نوشتن منسجم مطلب و مقالهای نداشتم. اگر چه بصورت جسته و گریخته در شبکههای اجتماعی فعال بودم و بیکار نبودم.
امروز تصمیم گرفتم به امید خدا قسمت هفتم و شاید پایانی این سفرنامه را بنویسم.
گفتیم که ابراهیم علیهالسلام باتفاق فرزند برومندش اسماعیل علیهالسلام خانه کعبه را بنا کردند. نکتهی جالب توجه این است که در قرآن بعد از اینکه داستان ذبح اسماعیل و سرفرازی این پدر و پسر را در امتحان الهی ذکر میکند میفرماید ما به این دو نفر لیاقت دادیم که خانهی کعبه را بنا کنند. و لذا بقول مولانا
کعبه را که هر دمی عزی فزود آن ز اخلاصات ابراهیم بود
فضل آن مسجد ز خاک و سنگ نیست لیک در بناش حرص و جنگ نیست
در آیه ای دیگر میفرماید
انما یعمر مساجد الله من یومن بالله و الیوم الآخر ...
یعنی ایمان به خدا و سرای دیگر شرط اصلی پذیرفته شدن تعمیر و بنای خانهی خداست. و لذا علت اصلی رونق خانهی کعبه اخلاص تامی است که ابراهیم و اسماعیل در کار کردهاند.
وقتی ابراهیم علیهالسلام بنای کعبه را به اتمام رساند سنگی را (که بنظر میرسد شهاب سنگی آسمانی بوده و لذا معروف است که این سنگ از بهشت آمده است) در یک زاویهی این خانهی مکعب شکل گذاشته و آن را به عنوان مبدء طواف در هر شوط قرار داد. و الان هم رسم است که طواف کنندگان ابتدا از حجرالاسود طواف را شروع میکنند و در هر دور وقتی به حجر میرسند روی خود را بسمت حجرالاسود میکنند و دست خود را بلند کرده و چهار تکبیر میگویند و دور بعدی را شروع میکنند. این مسئله به نظر من اهمیت نظم و ترتیب را در عبادات نشان میدهد.
برای طواف گفتهاند که باید طواف را از حجرالاسود شروع کرد و حتی گفتهاند پیش از شروع طواف مستحب است که حجر را استلام کرد و دست مالید کاری که من متاسفانه موفق به انجام آن نشدم. استلام حجر نیاز به یک بنیه بسیار قوی دارد و البته باید با فشار به جلو رفت و دیگران را کنار زد تا دست به حجر رساند. و چه بسا در این راه مجبور بشوی دیگران را لگد مال و حقشان را پایمال کنی!
در حین طواف مستحب است که در هر شوط دعاهایی خوانده شود. از طرف سازمان حج و زیارت کتابچههای که محتوی دعاهای طواف و سعی هست به ما داده بودند که از آنها استفاده میکردیم. و البته بهترین ادعیه، دعاهای قرآنی و صلوات بر محمد و عترت پاک اوست.
بعضی از علما فرمودهاند: احتیاط در این است که هنگام طواف از داخل مقام ابراهیم رد شویم. من هم این مسئله را حتی المقدور رعایت میکردم و فقط یکبار بعلت شلوغی زیاد و فشار جمعیت و ممانعت ماموران پلیس که نظم و امنیت طواف را به عهده داشتند مجبور شدم از خارج مقام ابراهیم بگذرم.
از جمله چیزهایی که در حین طواف ناراحت کننده و آزار دهنده بنظر میرسید این بود که متاسفانه بعضی از زائرین آداب حج و عمره را به خوبی نمیدانستند مثلاً موقع طواف پشت به خانه میکردند یا گاهی کاملاً رو به خانه بودند و حال آنکه باید طوری طواف کرد که شانهی چپ رو بسمت خانه باشد. باید هم توجه به خانه داشت و هم در بین مردم و جمعیت حرکت کرد. نکتهی دیگر اینکه بعضیها برای اینکه گم نشوند و همدیگر را گم نکنند لباس نفر جلویی خود را میگرفتند و بصورت قطاری پشت سر هم راه میرفتند و برای دیگران مزاحمت فراهم میکردند. بعضیها در حین طواف با دوربینهای موبایل خود فیلم برداری میکردند یا پشت به خانه میایستادند تا با خدا! عکس بگیرند. بعضیها از خودشان عکس سلفی Selfieمیگرفتند! و..
